ปิโตรเคมีภัณฑ์

ปิโตรเคมีภัณฑ์

ปิโตรเคมีภัณฑ์ (Petro-chemicasl) คืออะไร

ปิโตรเคมีภัณฑ์หมายถึงผลิตภัณฑ์หรือสารเคมี ซึ่งทำจากวัตถุดิบที่ได้จากปิโตรเลียม นอกจากใช้เป็นเชื้อเพลิงชนิดต่างๆแล้ว บางชนิดได้นำมาใช้เป็นวัตถุดิบในอุตสาหกรรม ปิโตรเคมีภัณฑ์เพื่อผลิตเคมีภัณฑ์ต่างๆ

ปิโตรเคมีภัณฑ์ มาจากไหน

ปิโตรเคมีภัณฑ์ ได้มาจาก อุตสาหกรรมปิโตรเคมี ซึ่งหมายถึง อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับปิโตรเลียม แบ่งออกได้เป็น 2 ขั้นตอน ดังนี้

1. อุตสาหกรรมขั้นต้นที่ผลิตสารโมเลกุลเล็กๆ ที่เรียกว่า มอนอเมอร์ โดยใช้สารประกอบไอโดรคาร์บอนบางชนิดที่ได้จากการกลั่นน้ำมันดิบ หรือกการแยกก๊าซธรรมชาติเป็นวัตถุดิบ เช่น การใช้อีเทน และโพรเพนเป็นวัตถุดิบในการผลิตเอทิลีนและโพรพิลีน ซึ่งเรียกรวมว่าโอเลฟิน

2. อุตสาหกรรมขั้นต่อเนื่อง ซึ่งผลิตสารโมเลกุลใหญ่ที่เรียกว่า พอลิเมอร์ โดยใช้สารมอนอเมอร์จากอุตสาหกรรมขั้นต้น เป็นวัตถุดิบ ผลิตภัณฑ์ที่ได้ของ อุตสาหกรรมขั้นนี้ คือ พลาสติกชนิดต่างๆ ยางสังเคราะห์ชนิดต่างๆ วัตถุดิบที่ใช้ผลิตเส้นใยสังเคราะห์ วัตถุดิบสี สารซักล้าง และตัวทำละลายชนิดต่างๆ ผลิตภัณฑ์ที่ได้จากอุตสาหกรรมขั้นต่อเนื่อง จะถูกนำไปใช้เป็นสารตั้งต้นในอุตสาหกรรมต่างๆ ต่อไป เช่น อุตสาหกรรมการผลิตเครื่องนุ่งห่ม ยางรถยนต์ ท่อพลาสติก ถุงพลาสติก ฟิลม์ สี ผงซักฟอก ปุ๋ย เป็นต้น

ตัวอย่างปิโตรเคมีภัณฑ์อเนกประสงค์

จะเห็นว่า พลาสติกเป็นปิโตรเคมีภัณฑ์ที่สามารถนำมาแปรรูป ให้เป็นผลิตภัณฑ์เพื่อใช้งาน ได้งานต่างๆ ได้หลากหลายรูปแบบ ทั้งด้านเครื่องใช้ในขีวิตประจำวัน อุปกรณ์ทางการแพทย์ การเกษตร การศึกษา รวมทั้งบรรจุภัณฑ์สินค้า เพื่อการตลาด อย่างแพร่ หลาย

20090910131142

สถานการณ์การใช้ปิโตรเคมีภัณฑ์ในเขตเมือง

ในแง่ผู้บริโภค
ด้วยคุณลักษณะที่เอนกประสงค์และคุณสมบัติที่ดีกว่าวัสดุจากธรรมชาติของปิโตรเคมีภัณฑ์จึงทำให้ปิโตรเคมีภัณฑ์ถูกนำมาใช้ในชีวิตประจำวันเป็นจำนวนมากขึ้น ๆ โดยเฉพาะในเขตเมืองซึ่งมีวัสดุจากธรรมชาติน้อย

ในแง่ผู้ผลิต
เมื่อมีกำลังความต้องการบริโภคสูง ก็ส่งผลให้กำลังการผลิตสูงขึ้นตามลำดับ อีกทั้งผลิตได้ครั้งละจำนวนมาก ด้วยเทคโนโลยีที่ทันสมัยในรูปแบบอุตสาหกรรม ซึ่งควบคุม และกำหนดผลิตภัณฑ์ได้รวดเร็ว แน่นอนกว่า

ปิโตรเคมีภัณฑ์กับสุขภาวะ

มนุษย์ได้ชื่อว่า เป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉลาดมีความต้องการไม่มีที่สิ้นสุด จึงได้พยายามประดิษฐ์คิดค้นสิ่งต่าง ๆขึ้น โดยมุ่งหวังให้เป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้เกิดสุขภาวะแก่คนส่วนใหญ่ ตัวอย่าง เช่น การผลิตเครื่องใช้ จากปิโตรเคมีภัณฑ์จนเป็นที่นิยมในปัจจุบัน
เนื่องจากมีคุณลักษณะเด่น ดังต่อไปนี้

1. ใช้ได้สะดวก สบาย ปลอดภัยต่อสุขภาพ
2. ใช้ประดวะ แก่คนมากมายหลายด้าน ดังกล่าวมาแล้วหากนำมาใช้อย่างถูกวิธี เหมาะสมและคุ้มค่า

มลภาวะ
มลภาวะ หรือ มลพิษ (Pollution) หมายถึง สถานการณ์ของสภาพแวดล้อมที่ไม่น่าพึงพอใจ หรือสถานณ์ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรือความเสียหายต่อ มนุษย์ สัตว์ พืชและสิ่งแวดล้อม ขึ้นได้ เช่น มลพิษทางอากาศ มลพิษทางนํ้า มลพิษทางดิน เป็นต้น
มลภาวะเกิดจากหลายสาเหตุ ส่วนใหญ่เกิดจากการกระทำของมนุษย์ที่ขาดความรอบคอบในการนำมาใช้ปัญหาหลังการใช้ปิโตรเคมีภัณฑ์ต่อสิ่งแวดล้อม
.. เกิดมลภาวะ จากภูเขาขยะกองโตจากทั้งผลิตภัณฑ์และบรรจุภัณฑ์ ที่เป็นทั้ง แหล่งเพาะและแพร่กระจายเชื้อโรคทั้งบนบก ในน้ำ และในดิน มีกลิ่นไม่พึงปรารถนา เป็นมลทัศน์ สำหรับผู้สัญจรผ่านไป-มา
นอกจากนี้ยังเกิด

……..เกิดมลภาวะทางทางน้ำ

……..เกิดมลภาวะในดิน

…….เกิดมลภาวะทางอากาศ

…….เกิดภาวะโลกร้อน

20090910130409

การมีคุณธรรมในการผลิต/การใช้ปิโตรเคมีภัณฑ์

คุณธรรม ที่จะต้องเสริมสร้างให้เกิดทั้งในผู้ผลิตและผู้บริโภค คือ ความตระหนักในคุณธรรม เช่น มีความซื่อสัตย์สุจริต ใช้สติปัญญาในการดำเนินชีวิต

ในแง่ผู้ผลิต ต้องมีความซื่อสัตย์ในการไม่ปลอมปนสารมีพิษหรือสารที่มีประโยชน์เข้ามาในกระบวนการผลิต หรือหากจำเป็นต้องใช้ก็ต้องใช้ในปริมาณที่ปลอดภัยและไม่เอาเปรียบผู้บริโภค รวมทั้งควรแจ้งให้ผู้บริโภคทราบ เพื่อให้อยู่ในวิจารณญาณของผู้บริโภคที่จะเลือกใช้ ขณะเดียวกันก็ต้องไม่ปล่อยสารพิษหรือสิ่งที่ก่อให้เกิดมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อมซึ่งจะมีผลกระทบต่อคนอื่น

ในแง่ผู้บริโภค ก็ต้องใช้สติปัญญาในการพิจารณาว่า ควรเชื่อคำโฆษณาของสินค้าหรือไม่ และจะใช้อย่างไรให้คุ้มค่าและไม่ทิ้งของเหลือใช้ให้เป็นมลภาวะต่อสิ่งแวดล้อม ให้ความร่วมมือในการกำจัดขยะอย่างถูกวิธีเพื่อสุขภาวะของทุกคนในครอบครัว และในชุมชน

การรู้จักพอประมาณและการมีเหตุผลในการผลิต/เลือกใช้ปิโตรเคมีภัณฑ์เพื่อลดมลภาวะ

จากสรุปสถานการณ์ของกรมควบคุมมลพิษ พบว่าสถิติการร้องเรียนปัญหาเรื่องมลพิษมีแนวโน้มสูงขึ้นในช่วง10ปีที่ผ่านมา ปริมาณขยะที่เป็นกากของเสียและสารอันตรายเพิ่มมากขึ้นแต่ปริมาณขยะที่นำกลับมาใช้ประโยชนมีปริมาณน้อยมาก เมื่อเทียบกับปริมาณขยะสะสมในแต่ละปี และในรายงานสรุปของเสียอันตรายปี2550 พบว่าเกินกว่าครึ่งที่ของของเสียอันตรายยังมีการกำจัดอย่างไม่ถูกต้อง ซึ่งจะทำให้เกิดการปนเปื้อนของสารอันตายในระบบนิเวศ ระบบห่วงโซ่อาหาร ผ่านทางดิน น้ำ อากาศ ซึ่งส่งผลผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของคนในชุมช น ทั้งทางตรงและทางอ้อม

การรู้จักพอประมาณ คือ ความพอดีที่ไม่น้อยเกินไป และไม่มากเกินไปโดยไม่เบียดเบียนตนเองและผู้อื่น เช่นการผลิตและการบริโภคเลือกใช้ปิโตรเคมีภัณฑ์ที่อยู่ในระดับพทางหนึ่งในการลดมลภาวะในชุมชนได้
การมีเหตุผลในการผลิต /เลือกใช้ปิโตรเคมีภัณฑ์ คือ การตัดสินใจโดยพิจารณาจากเหตุปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนคำนึงถึงผลที่คาดว่าจะเกิดจากการกระทำนั้น ๆ อย่างรอบคอบ โดยเริ่มตั้งแต่การออกแบบผลิตภัณฑ์ ที่คำนึงถึงสิ่งแวดล้อม ที่เรียกว่า EcoDesign จะเป็นแนวทางหนึ่งในการลดมลภาวะในชุมชนอย่างได้ผล

ข้อมูลจาก : http://www.sema.go.th/

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: